Vegetariër vroeger en nu

Laurinie

scroll

Lauren Bakker
www.laurinie.com
Instagram

Vanaf jongs af aan ben ik altijd een grote dierenliefhebber geweest. Mijn dolfijnencollectie, mijn slaapkamer in dalmatiërthema en mijn passie om advocate voor Green Peace te worden (helaas niet gelukt) deden wel uitschijnen dat ik een groot hart voor dieren had.

Mijn moeder was dan ook absoluut niet verbaasd toen ik, op 6-jarige leeftijd, besloot om geen dieren meer te eten. Mijn neef had mij aan de eettafel even uitgelegd waar vlees vandaan kwam en de keuze was snel gemaakt. Gelukkig heb ik zeer meegaande ouders die mij steunen in mijn keuzes. Sterker nog mijn moeder is mee vegetariër geworden en 21 jaar later hebben we daar allebei nog geen seconde spijt over gehad.

Je kan je voorstellen dat mijn keuze om geen vlees te eten 21 jaar geleden minder geaccepteerd werd dan nu. Vandaag vind je op de meeste menukaarten lekkere vegetarische opties en kunnen we steeds meer vegetarische producten vinden in de rekken van de supermarkten. Nee, dit was vroeger zeker niet het geval. Op schoolreisjes in de lagere school werd ik er altijd van beschuldigd een moeilijke eter te zijn. Er werd geen alternatief voor mij gemaakt dus ik moest maar gewoon groenten en aardappelen eten als avondmaal. Flash forward naar de middelbare school, waar ik nog steeds de enige vegetariër was, maar waar veel mensen bewust op schoolreisjes zeiden dat ze geen vlees aten omdat de vegetarische opties er toen wél smakelijker uitzagen dan het vlees.

Toen ik naar de Universiteit van Antwerpen ging werd het contrast tegenover vroeger nog groter. Ik kwam plots in contact met meerdere mensen die ook vegetariër waren. Ik ging lunchen in toffe veggievriendelijke plekjes, waar ik zelfs keuzestress kreeg omdat ik het niet gewend was van zoveel vegetarische maaltijden op één menukaart te zien.

Tijdens mijn studentenjaren heb ik ook mijn vriend (nu mijn man) Luc leren kennen die de zoon van een slager is (dit had ik ook niet verwacht toen). Zelfs hij, eet minder vlees, omdat hij merkt aan zijn lichaam dat dit beter voelt. Ik weet dat Luc en zeker zijn ouders uiteraard nooit vegetariër zullen worden, maar het feit dat zij mij nooit raar hebben aangekeken omdat ik geen vlees eet zegt mij heel veel over hoe ver we zijn vooruit gegaan tegenover jaren geleden. Er zullen altijd mensen zijn die niet begrijpen hoe ik nooit meer vlees of vis zal eten, maar het aantal keer dat ik me moet verdedigen is al sterk gedaald tegenover jaren geleden.

Ik geef eerlijk toe dat de enige reden waarom ik vegetariër ben geworden is omdat ik het gewoon niet over mijn hart kan krijgen om een dood dier op te eten. Uiteraard zijn de ecologische en gezondheidsredenen zeer mooie pluspunten. Ik snap ook dat sommige mensen nooit een volledig vegetarische levensstijl zullen aangaan, maar te weinig keuzes of onbegrip van anderen zijn geen geldige redenen meer om op z’n minst niet te proberen af en toe minder vlees of vis op je bord te nemen.  Daarom zijn acties zoals Dagen Zonder Vlees of donderdag veggiedag initiatieven die we moeten toejuichen omdat ze een groot verschil maken voor het milieu, de algemene gezondheid en uiteraard het dierenwelzijn. 

 

powered by webEdition CMS